چرا دانشگاه شریف نیاز به بازسازی دارد؟
بامداد ۱۷ فروردین ۱۴۰۵، ساختمان «مرکز فناوری اطلاعات و ارتباطات» دانشگاه صنعتی شریف هدف حمله مستقیم قرار گرفت و تخریب شد؛ ساختمانی که بیش از چند دهه، زیرساخت آموزش، پژوهش و ارتباطات علمی این دانشگاه را پشتیبانی میکرد.
در این ساختمان، سامانههای آموزشی و پژوهشی دانشگاه، زیرساخت پردازشی مرتبط با پروژههای ملی هوش مصنوعی و مجموعهای از پردازندههای گرافیکی و تجهیزات محاسباتی پیشرفته مستقر بود. این مرکز در عمل یکی از زیرساختهای مهم پردازشی کشور عزیزمان محسوب میشد.
امروز از آن ساختمان وسیع و چندطبقه، تنها تلی از آوار باقی مانده است.
چه چیزی در حمله به دانشگاه شریف از بین رفت؟
مرکز فناوری اطلاعات دانشگاه شریف یکی از مهمترین زیرساختهای علمی دانشگاه بود.
در این مجموعه:
- بیش از ۲۰۰ سرویس نرمافزاری آموزشی، پژوهشی و اداری دانشگاه ارائه میشد؛
- زیرساخت پردازش سریع داده برای پژوهشهای علمی فعال بود؛
- سابقه ارائه خدمات پردازشی به بیش از ۸۰۰۰ کاربر وجود داشت و در زمان حادثه، حدود ۱۵۰۰ شرکت از خدمات دیتاسنتر استفاده میکردند؛
- بخشی از زیرساخت پردازشی پروژه «سکوی ملی هوش مصنوعی» در این مرکز مستقر بود؛
- تیمهای دانشجویی و شرکتهای فناور پروژههای تحقیق و توسعه خود را در این مرکز آغاز میکردند و بسیاری از آنها بعدها به شرکتهای مستقل تبدیل میشدند.
در کنار این ساختمان، بخشهایی از گروه فلسفه علم دانشگاه نیز آسیب دید و کتابها و پایاننامههای بسیاری زیر آوار یا در آتش از بین رفتند. موج انفجار همچنین به مسجد دانشگاه و برخی ساختمانهای اطراف خسارت وارد کرد.
برآورد اولیه دانشگاه نشان میدهد که خسارت این حمله حدود ۱۰ هزار میلیارد تومان بوده است.
چرا بازسازی دانشگاه صنعتی شریف واجب است؟
این مرکز، قلب تپنده زیرساخت علمی دانشگاه بود. بدون آن:
- پردازش دادههای پژوهشی با اختلال مواجه میشود؛
- پروژههای فناورانه و دانشبنیان کشور با محدودیت روبهرو میشوند؛
- توسعه زیرساخت بومی هوش مصنوعی آسیب میبیند.
بازسازی این مرکز یعنی ادامه مسیر آموزش، پژوهش و پیشرفت فناوری.
شما هم میتوانید سهمی در بازیابی زیرساختهای علمی کشور داشته باشید…
ساختمان مرکز فناوری اطلاعات دانشگاه شریف تخریب شده است؛ اما آنچه در آن جریان داشت، هنوز زنده است: علم، پژوهش و امید به آینده.
بازسازی این مرکز فقط ساختن یک ساختمان نیست؛ بازگرداندن زیرساختی است که هزاران دانشجو و پژوهشگر برای ادامه مسیر علم به آن نیاز دارند. با مشارکت شما میتوان این مرکز را دوباره ساخت.
از دل خاکستر این ویرانی، سیمرغ امید برمیخیزد…