اتحادیه اروپا، بازار مشترک اروپا – کشورهای عضو شینگن، کارائیب و کشورهای اسلامی

سارا واعظی
۱۳۹۷/۰۷/۲۱

قاره اروپا، در نیم‌کره شمالی زمین قرار دارد و پس از قاره اقیانوسیه، دومین قاره کوچک جهان است. شاید مهم ترین نامی که در رابطه با این قاره به گوش همه ما خورده است، اتحادیه اروپا است. اتحادیه ای که در دهه 90 میلادی شکل گرفت و تا امروز یکی از قدرتمند ترین و با نفوذترین اتحادیه ها به شمار می آید. مسائل بسیاری در رابطه با این اتحادیه و کشورهای عضو آن مطرح است از جمله قانون اساسی آن، کشورهای عضو شینگن، بازار مشترک اروپا و ... . در این مقاله از وبلاگ قبضینو می خواهیم شما را با اتحادیه اروپا و کشورهای آن بیشتر آشنا کنیم. همچنین بازار مشترک کشورهای اروپایی، کارائیب و اسلامی را نیز با هم بررسی می کنیم. با ما همراه باشید. 

اتحادیه اروپا 

اتحادیه اروپا، یک اتحادیه سیاسی و اقتصادی متشکل از 28 کشور عضو است که همگی آن ها در اروپا قرار دارند. وسعت جغرافیایی اتحادیه اروپا 4,745,757 کیلومتر مربع و جمعیت آن نیز بیش از 510 میلیون نفر است. کشورهای عضو اتحادیه سیاست های مشترکی در زمینه سیاسی، کشاورزی، اقتصادی، تجاری و شیلات را دنبال می کنند. کشورهای اتحادیه توافق کرده اند که در یک بازار مشترک فعالیت کنند و واحد پولی مشترک یعنی یورو تحت نظر بانک مرکزی اروپا در این بازار مورد استفاده قرار می گیرند. اتحادیه پولی اروپا در سال 1999 تاسیس شد و در سال 2002 به قدرت کافی دست پیدا کرد و 19 عضو اتحادیه اروپا از یورو به عنوان واحد پولی کشور خود استفاده می کنند. 

مهم ترین نهادها و سازمان های اتحادیه اروپا عبارتند از: شورای اتحادیه اروپایی، دیوان محاسبات، دادگاه اروپا، کمیسیون اروپا، پارلمان اروپا و بانک مرکزی اروپا.

اتحادیه اروپا فعالیت های بسیار گسترده ای انجام می دهد. از سیاست های اقتصادی گرفته تا سیاست های کشاورزی. گستره قدرت آن نیز بسیار متنوع است. در برخی زمینه ها مثل یک فدراسیون عمل می کند مثل مسائل پولی، تجاری، اقتصادی و اجتماعی و در برخی حوزه ها مثل یک سازمان بین المللی. 

تاریخچه اتحادیه اروپا

تاریخچه اتحادیه اروپا- قبضینو

در طی قرن ها، پس از سقوط امپراطوری رم در سال 476، بسیاری از ایالت های اروپا یکپارچگی خود را حفظ کردند. امپراتوری فرانکیش ( 843 - 481 ) و امپراطوری بزرگ روم از جمله این حکومت ها بودند. حکومت تزاری روسیه ( 1917 - 1547 ) سعی داشت قدرت قدیمی اروپای شرقی را در دست بگیرد. بعد از جنگ جهانی دوم تعدادی از کشورهای اروپایی برای جلوگیری از بروز دوباره جنگ های شدید تمایل بسیاری به همکاری با یکدیگر داشتند. به دنبال این موضوع 6 کشور اروپایی بازار مشترک زغال سنگ و فولاد را بنا نهادند. این کشورها در تلاش بودند تا مانع استفاده انحصاری یک کشور از منافع شوند. این همکاری ها در سال 1958 گسترده تر شد و تعدادی از کالاها، خدمات و سرمایه گذاری های دیگر را نیز در بر گرفت. 

قاره اروپا در دهه 90 نقش بسیار مهمی در سطح بین المللی بر عهده داشت. پس از پایان جنگ سرد و فروپاشی حزب کمونیست تغییرات بسیاری در این قاره رخ داد. در ابتدای همین دهه بود که دیوار برلین از میان برداشته شد و اروپای شرقی و غربی از بین رفت و یک اروپای واحد شکل گرفت. به دنبال فروپاشی شوروی، کشورهای اروپایی اتحاد، همبستگی و همگرایی را در اولویت سیاست خارجی خود قرار دادند. در دسامبر 1991، با امضای پیمان ماستریخت، اتحادیه اروپا تشکیل شد و پس از آن برای نخستین بار مفهوم شهروند اروپایی مطرح شد. اتحادیه اروپا در آغاز 12 عضو داشت و 12 ستاره روی پرچم آن نیز به همین دلیل است. 

هدف اصلی از تاسیس اتحادیه اروپا، گسترش همکاری میان دولت های اروپایی در زمینه های اقتصادی، سیاست خارجه، امنیت مشترک، امور قضایی و ... بود. 

در سال 2004 تصمیم بر آن شد که اتحادیه به سمت شرق و جنوب اروپا گسترش یابد. بنابراین 10 عضو جدید شامل لهستان، مجارستان، جمهوری چک، اسلوونی، قبرس، اسلواکی، استونی، لتونی، لیتوانی و مالت از ماه مه این سال به طور رسمی به اتحادیه پیوستند. بلفارستان و رومانی نیز در ابتدای سال 2007 به عضویت اتحادیه درآمدند. کرواسی، مقدونیه، آلبانی و ترکیه نیز در صف انتظار قرار دارند. 

در جدول زیر می توانید نام هر 28 کشور عضو اتحادیه را مشاهده کنید.

استونیدانمارکجمهوری چکقبرسبلغارستانبلژیکاتریش
لتونیایتالیامجارستانیونانآلمانفرانسهفنلاند
رومانیپرتغاللهستانهلندمالتلوکزامبورگلتوانی
ایرلندلاتویاکرواسیسوئداسپانیااسلوونیاسلواکی

قانون اساسی اتحادیه اروپا

قانون اساسی اتحادیه اروپا شامل آزادی ها، محدودیت ها و همه حقوق شهروندان و کشورهای عضو اتحادیه است. این قانون در 59 ماده و 14 بخش تدوین شده است. در مقدمه آن، بر گذشته افتخارآمیز کشورهای اروپایی و تلاش آن ها برای کنار گذاشتن اختلافات و درگیری ها و ایجاد اتحاد تاکید بسیاری شده است. این قانون اساسی موارد بسیاری را در بر می گیرد، از نکات مهمی همچون حق حاکمیت اتحادیه، امکان پیوستن همه کشورهای اروپایی به آن تا ارزش های والایی چون رعایت حقوق بشر، آزادی، دموکراسی، برابری، صلح و رفاه عمومی و همچنین مسائلی چون توسعه اقتصادی و اجتماعی، اموال، سرمایه و خدمات و سیاست های مشترک دفاعی برای مقابله با متجاوزین به هر یک از کشورهای عضو. 

قانون اساسی اتحادیه اروپا - پرداخت قبضینو

پرداخت قبض تلفن ثابت

این قانون اساسی به هر شهروندی اجازه می دهد مذهب و آیین خود را آزادانه انتخاب کند و به صورت مسالمت آمیز آن را تبلیغ کند. وی می تواند آداب مذهبی خود را به جای آورد و هیچ کس حق اهانت یا جلوگیری از آن را ندارد. 

کشورهای قدرتمندی همچون آمریکا، روسیه و چین می دانند که با تصویب نهایی این قانون، اروپا تبدیل به یک قطب سیاسی و اقتصادی قدرتمند و مستقل در جهان خواهد شد و قدرت و نفوذ آن ها را تحت تاثیر قرار می دهد. 

تدوین قانون اساسی بر عهده کنوانسیون آینده اروپا بود که از اول مارس 2002 کار خود را آغاز کرد و در سال 2004 گزارش نهایی خود را ارائه داد. این کنوانسیون در اکتبر سال 2002، پیش نویس مقدماتی قانون اساسی را در 3 بخش با عنوان معاهده قانون اساسی اروپا ارائه نمود. 

پس از مقدمه، در فصل اول موضوعاتی از جمله ساختار اتحادیه، تعاریف و اهداف آن، نهادها، مصوبات، امور مالی، زندگی دموکراتیک، ارتباط با همسایگان، شرایط عضویت در اتحادیه مطرح شده بود. فصل دوم مربوط به سیاست های اتحادیه و نحوه اجرای آن هاست. در این فصل مسائلی چون بازار مشترک داخلی، سیسات مشترک اقتصادی و پولی، حمایت از مصرف کننده، شبکه حمل و نقل، بهداشت، فرهنگ، آموزش و .. به میان آمده است. در پایان این پیش نویس نیز نکاتی در رابطه با تصویب و اجرای آن مطرح شده است.

سرانجام این پیش نویس با اعمال اصلاحات و اضافه شدن یک بخش شامل 5 پروتکل در 18 ژوئیه 2003 از سوی کنواسیون تقدیم مقامات اتحادیه شد. از جمله تغییرات مهم در پیش نویس نهایی، اختصاص یک بخش مستقل به سیاست ها و حقوق بنیادین اتحادیه است. مسائلی چون آزادی، کرامت انسانی، همبستگی، حقوق شهروندی، و مقررات عام ناظر بر اجرای قوانین. 

در 29 اکتبر 2004 این قانون اساسی به امضای نمایندگان عضو اتحادیه رسید. روند تصویب آن در دیگر کشورها ادامه داشت تا اینکه مردم فرانسه و هلند به عدم تائید آن رای دادند. این موضوع موجب توقف یا به تاخیر انداختن پروسه تصویب آن از سوی دیگر کشورها شد. 

تصویب این قانون آینده مبهمی پیش رو دارد اما 4 گمانه زنی در رابطه با آن مطرح است:

1 ) تا مدتی هیچ قدمی برای همه پرسی دوباره و تصویب آن برداشته نشود. به نظر می رسد موضع انگلستان و آلمان بدین صورت است.

2 ) تلاش برای راضی کردن مخالفین و تصویب همین پیش نویس که اتریش در این موضع قرار دارد.

3 ) بازنویسی پیش نویس و تغییر بخش هایی که مخالف دارند. 

4 ) چند تکه کردن همین قانون اساسی

توافق نامه های مهم اروپا

توافق نامه های مهم اروپا- قبض قبضینو

توافقنامه شینگن     Schengen Agreement

توافقنامه شینگن، به برداشته شدن مرزهای 6 کشور اروپایی انجامید و امکان مسافرت بدون روادید را بین این کشورها فراهم کرد. این توافقنامه در سال 1985 میان 5 کشور اروپای غربی به توافق رسید و در حال حاضر 26 کشور اروپایی عضو آن هستند. توافق‌نامهٔ شِنگن در سال 1985 در روستایی به نام شنگن از توابع لوکزامبورگ از سوی بلژیک، فرانسه، آلمان غربی، هلند و لوکزامبورگ به امضا رسید. تمام کشورهای اتحادیه اروپا بجز بریتانیا و ایرلند وارد این توافق‌نامه شده‌اند. این 26 کشور عبارت اند از: 

اتریشبلژیکجمهوری چکدانمارکاستونیفنلاندفرانسهآلمانمجارستان
ایسلندایتالیالتونیلیتوانیلوکزامبورگمالتهلند نروژلهستان
پرتغالاسلواکیاسلوونیاسپانیاسوئدسوئیسلیختن اشتاینیونان 

پس از حوادث ۱۳ نوامبر ۲۰۱۵ در پاریس، دولت فرانسه تفاهم نامه شینگن را به حالت تعلیق درآورد و در مرزهای خود حالت فوق‌العاده را اعلام کرد.

توافقنامه شینگن   

پیمان ماستریخت      Maastricht Treaty

پیمانی که در دهم دسامبر سال 1991 در شهر ماستریخت هلند توسط سران 12 کشور عضو جامعه اقتصادی اروپا یعنی: آلمان، اسپانیا، انگلستان ، ایتالیا ، ایرلند، بلژیک، پرتغال، دانمارک، فرانسه، لوکزامبورگ، هلند و یونان به امضاء رسید. هدف عهدنامه ماستریخت، ایجاد وحدت سیاسی و اقتصادی در اروپا است. تأسیس پول واحد، به رسمیت شناختن شهروند اروپایی، همکاری نزدیک بین کشورهای عضو در زمینه‌های سیاست خارجی و امنیت مشترک، دادگستری و امور داخلی از جمله مسائل پیش‌بینی شده در پیمان وحدت اروپا است. این پیمان از طریق مجالس قانون گذاری یا همه‌پرسی در کشورهای عضو به تصویب رسید. چنانکه مردم دانمارک در همه‌پرسی 18 مه 1993، انگلستان در دوم اوت و آلمان با موافقت دادگاه قانون اساسی در اول نوامبر سال 1993 پیمان ماستریخت را مورد تصویب قرار دادند.

بر اساس مفاد این پیمان، کشورهای عضو از سال 1997 یا حداکثر از سال 1999 به بعد از ارز واحدی (به نام یورو) به جای ارزهای رایج خود استفاده کردند. همچنین، برخورداری از هویت شهروند اروپایی به اتباع کشورهای عضو جامعه اروپا اجازه می‌دهد تا بتوانند در انتخابات اروپایی و شهرداریها در هر کشور ازکشورهای عضو که ساکن باشند شرکت کنند و حق انتخاب شدن در این انتخابات را هم داشته باشند. پیمان ماستریخت، جامعه اقتصادی اروپا را به «اتحادیه اروپا» تغییر داد.

پیمان ماستریخت و قبضینو

قبض تلفن همراه

پیمان آمستردام          Treaty of Amsterdam

به منظور مقابله با چالش‌های ناشی از گسترش اتحادیه اروپا به سوی شرق و تحولات جدید، معاهده آمستردام در 18  ژوئن 1997 در پایان کنفرانس سران پانزده کشور اتحادیه اروپا در آمستردام هلند به امضا رسید. بر اساس این معاهده، مسائل مربوط به پناهندگی، ویزا، مهاجرت و کنترل مرزها تابع قواعد و روش‌های اتحادیه اروپا شد و پیمان شنگن در چارچوب اتحادیه اروپا قرار گرفت. سیاست‌های اشتغال، توسعه پایدار، حفاظت از سلامت انسان‌ها و حمایت از مصرف کنندگان، در زمره اهداف رسمی کمیسیون اروپا قرار گرفت، به منظور پیشبرد یک سیاست خارجی منسجم، مؤثر و روشن یک واحد برنامه‌ریزی سیاست‌گذاری، به وجود آمد و در روند تصمیم گیری‌ها، بر نقش پارلمان اروپا افزوده شد.

پیمان آمستردام

پیمان نیس      Treaty of Nice

پس از پیمان اتحادیه اروپا، پیمان نیس در فوریه 2001 امضا و از اول فوریه 2003 لازم‌الاجرا شد. این پیمان نتیجه کنفرانس بین دولت‌ها بود که از فوریه 2000 شروع شده بود. موضوع آن توافق بر سر نهادهای اروپایی بود، قبل از آن که اعضای جدید پذیرفته شوند. پیمان نیس راه اصلاح بنیادی که نیاز بود را باز کرد، در جهت گسترش اتحادیه اروپا با پیوستن آتن و کشورهای جنوب و شرق آن قاره. بعضی از این مفاد بوسیله پیمان الحاق 10 عضو جدید، که امضا شده بود، اصلاح شد و در آتن، در آوریل 2002 و پیمان لوکزامبورگ در الحاق رومانی و بلغارستان، در آوریل 2005 به توافق رسیدند. بدین ترتیب بیش‌ترین اصلاح معاهده نیس در آتن و لوکزامبورگ صورت گرفت. تغییرات اساسی بوجود آمده در معاهده نیس مربوط به محدود کردن وسعت و ترکیب کمیسیون، گسترش حق رای با اکثریت و یک وزنه جدیدی از آرای در شورا و تقویت کردن همکاری‌های قابل انعطاف‌تر است.

پیمان نیس  . پرداخت قبض قبضینو

محدوده شنگن

محدوده شنگن بیشتر قلمرویی برای سفرهای بین المللی با یک ویزای واحد است. نام این محدوده نیز پیرو نام توافقنامه شینگن است. 22 عضو از 28 کشور اتحادیه اروپا در محدوده شینگن قرار دارند اما 6 کشور در این محدوده نیستند. محدوده شنگن بیش از 400 میلیون نفر جمعیت دارد و مساحت جغرافیایی آن 4,312,099 کیلومتر مربع است. 

محدوده شنگن و پرداخت قبض قبضینو

1.7 میلیون نفر از مردم اروپا هر روزه برای کار باید از مرزهای کشور خود خارج شوند. هر ساله 1.3 میلیارد نفر از مرز های شنگن عبور می کنند. 57 میلیون نفر نیز کالاهایی به ارزش 2.8 تریلیون دلار جابجا می کنند. هزینه گمرک در شینگن 0.42% تا 1.59% است که بر حسب محدوده جغرافیایی، شرکای تجاری و ... متغیر است. 

به دنبال بحران مهاجرت در جولای 2018، استرالیا، دانمارک، نروژ و سوئد به طور موقت و با استفاده از ماده 25 قانون مجوزهای مرزی شنگن کنترل ارزی را گسترش دادند تا تهدید های امنیتی را کمتر کنند.

با ورود به یکی از کشورهای عضو شنگن، مجوز ورود به هر یک از کشورهای دیگر را بدون نیاز به روادید دارید. برای مثال می توانید به فرانسه سفر کنید و سپس به آلمان، سوئیس و ایتالیا بروید. حضور در هر یک از کشورهای شینگن محدودیت ندارد بلکه محدودیت شامل کل محدوده است. اگر قصد سفر به این محدوده را دارید با کسب ویزای شنگن می توانید 90 روز در این محدوده سفر کنید. 

البته ماموران مرزی در صورت مشکوک شدن اجازه دارند سوالاتی را از مسافران مطرح کنند. سوالاتی همچون:

1 ) هدف شما از مسافرت و اثبات هویت از طریق ارائه مدارک شناسایی

2 ) آدرس محل اقامتتان در محدوده شینگن

3 ) آیا از پس هزینه اقامت خود در شنگن بر می آئید؟

4 ) بلیط ترک شنگن یا پول کافی جهت خرید آن را دارید؟

برای گسترش امنیت در محدوده شینگن، حضور پلیس گسترش پیدا کرده است. سیستم اطلاعاتی پلیس به ماموران مرزی این امکان را می دهد تا به سرعت افراد گمشده یا وسایل و اسناد به سرقت رفت را پیدا کنند.

بازار مشترک اروپا

بازار مشترک اروپا- پرداخت قبضینو

پس از توافقنامه سال 1957، بازار مشترک یا جامعه اقتصادی اروپا تشکیل شد. هدف از این بازار مشترک، یکپارچگی اقتصادی میان 6 کشور موسس یعنی بلژیک، فرانسه، ایتالیا، لوکزامبورگ، هلند و آلمان غربی بود. در این بازار مشترک افراد، کالاها، خدمات و پول می تواند آزادانه مانند یک کشور، در سراسر اتحادیه به گردش در آید. این بازار مشترک بسیاری از موانع تجارت را از میان برداشته است. شهروندان اروپایی می توانند در هر یک از کشورهای اروپایی زندگی و کار کنند یا دوران بازنشستگی خود را بگذرانند. در واقع می توانند از همه اروپا فراتر از مرزهای جغرافیایی کشور خود لذت ببرند. جهت ایجاد این بازار، صدها مانع فنی، قانونی و بوروکراتیک برای تجارت آزاد میان کشورهای عضو اتحادیه از میان برداشته شده است. 

به دلیل همین گستردگی، رقابت میان کارخانه ها و شرکت ها برای حفظ مشتری های قدمی و جذب مشتریان جدید افزایش می یابد. برای مثال هزینه تماس های تلفنی در اروپا با 10 سال پیش تفاوت چندانی نداشته است. یا هزینه سفرهای هوایی کاهش چشم گیری داشته است، حتی مسیرهای جدیدتری هم در اختیار مسافران قرار گرفته است. کسب و کارهای اروپایی 500 میلیون مصرف کننده ثابت دارند و این موضوع رقابت را میان آن ها تشدید می کند. بازار مشترک برای سرمایه گذاران خارجی نیز بسیار جذاب است.

بازار مشترک در مواقع بروز بحران اقتصادی نیز سود بسیاری برای کشورها دارد. در واقع این بازار به کشورهای اتحادیه این امکان را می دهد تا به روابط تجاری با یکدیگر ادامه دهند و به این ترتیب فشار بحران کمتر می شود. 

البته تعدادی از موانع هنوز بر سر راه بازار مشترک اروپا قرار دارند:

  • سیستم های مالیاتی مانع یکپارچگی بازار و در نتیجه کاهش کارآمدی آن می شود.
  • در رابطه با سرویس های مالی، انرژی و حمل و نقل هنوز بازار های ملی کشورها یکپارچه نشده اند. 
  • تجارت الکترونیک میان کشورهای اتحادیه اروپا نسبت به بخش مالی آن کندتر پیشرفت کرده است و قوانین و استانداردهای سخت گیرانه ای در مسیر آن قرار دارد. 
  • در مقایسه با بخش کالا، توجه کمتری نسبت به خدمات می شود.
  • قوانین مربوط به شناخت صلاحیت حرفه ای و کاری باید ساده تر شود تا کارگران واجد شرایط راحت تر بتوانند شغلی مناسب در یکی از کشورهای اتحادیه پیدا کنند. 

اهداف اصلی بازار مشترک شامل گسترش روابط اقتصادی در منطقه، ارتقا کیفیت و دسترسی به کالاها و خدمات و کاهش قیمت هاست. برای دستیابی به این اهداف برنامه های زیر به اجرا درآمدند:

  • بازار داخلی بزرگتر با منابع بیشتر
  • تخصص بالاتر در منطقه
  • حضور تجاری فعال تر در سطح جهانی
  • افزایش روابط اقتصادی میان اعضا

از جمله مسئولیت های اصلی بازار مشترک، تنظیم و اجرای استانداردهای ایمنی و کیفی و همچنین حفاظت از محیط زیست است. 

بازار مشترک توسط کمیسیون اروپا رهبری می شود. این کمیسیون مسئولیت نظارت بر اجرای قوانین اتحادیه است. این کمیسیون همچنین داده های لازم جهت ارزیابی و اجرای سیاست ها را جمع آوری می کند.  

کشورهای عضو بازار مشترک شامل:

بلژیکدانمارکفرانسهآلمان
یونانایرلندایتالیالوکزامبورگ
هلندپرتغالاسپانیابریتانیا

نواقص بازار مشترک اروپا

حضور در بازار مشترک بدان معناست که هیچ کشوری به تنهایی حق رد فروش یک محصول پذیرفته شده در دیگر کشورها را ندارد. البته در مواردی برخی از کشورها توانستند اتحادیه اروپا را در رابط با فروش یک محصول مضر به چالش بکشند. برای مثال فرانسه موفق به کسب ممنوعیت فروش نوشیدنی های Red Bull شد. این کشور ثابت کرد که یکی از مواد آن برای سلامتی ضرر بسیاری دارد. 

همچنین یک کشور اجازه اعمال محدودیت برای مهاجران دیگر کشورهای عضو را ندارد و این موضوع تبدیل به یک مشکل اساسی برای بریتانیا شده است. البته رهبران اتحادیه بیان کردند که بریتانیا همچنان مزایای تجارت آزاد و حقوق ملت های اتحادیه اروپا برای کار و اقامت در انگلستان را رعایت می کند. 

قبض برق

بازار مشترک کشورهای کارائیب

بازار مشترک کشورهای کارائیب

بازار مشترک کشورهای کارائیب متشکل از 20 کشور در حال توسعه این محدوده است و برای اجرای سیاست های مشترک در این منطقه شکل گرفته است. 15 کشور، عضو اصلی و 5 نیز عضو وابسته به شمار می آید. اعضای غیر اصلی می توانند از بخشی از امتیازات استفاده کنند. 

این 20 کشور شامل:

آنیگواوباربوداباربابوسدومینیکاگرانادا
هائیتیجامائیکامونتسراتسنت لوسیاسنت کیت نویس
سنت ونیسلتسورینامآنگولاجزایر ویرجین بریتانیاترکس
کایکوسگرنادینتربیندابرموداتوباگو

این کشورها برای گسترش روابط تجاری و اقتصادی خود در سطح بین المللی گرد هم آمدند تا در بازار جهانی نیز پیشرفت کنند. این بازار مشترک در سال 1973 و برای جایگزینی منطقه تجارت آزاد کارائیب تاسیس شد که سیاست های آن در رابطه با کار و سرمایه شکست خورده بود. 

بازار مشترک کشورهای اسلامی

بازار مشترک کشورهای اسلامی

قبض گاز

همانطور که دیدیم بازارهای مشترک تجربه بسیار موفقی برای کشورها به شمار می آیند. کشورهای اسلامی عضو اکو بیش از نیمی از ثروت جهان را در اختیار دارند و 75% از حجم مبادلات جهان را به خود اختصاص داده اند. در جهان اسلام و به خصوص منطقه خاورمیانه یکی از راهکارهای حل مشکلات، گسترش همکاری میان کشورهاست. تشکیل بازار مشترک اقتصادی راهی است که پیش روی این کشورها قرار دارد. بازار مشترک نه تنها در زمینه اقتصادی بلکه در زمینه سیاسی و فرهنگی نیز کارآمد است. با وجود منابع فراوان کشورهای اسلامی تشکیل یک بازار مشترک می تواند جهان اسلام را به قطب مهم اقتصادی بدل کند. 

این ایده با مشکلات متعددی روبرو است از جمله جنگ های ایدئولوژیک و درگیری های قومی و مذهبی که هنوز ریشه عمیقی دارند. گروه های تکفیری و مشکلات سیاسی خاورمیانه زمینه شکل گیری بازار مشترک و فعالیت های اقتصادی را از میان برده اند. عدم وجود یکدستی و همگرایی میان کشورها مهم ترین مانع بر سر پیشرفت به شمار می آیند.

همانطور که پیش از این بیان کردیم وجود بازار مشترک در اتحادیه اروپا و کشورهای کارائیب منافع بسیاری برای اعضای آن به دنبال داشته است. ایجاد اتحاد و همگرایی در منطقه با استفاده از بازار مشترک میان کشورهای ایران، عراق، تاجیکستان، پاکستان و حتی کشورهای منطقه خلیج فارس مزایای بسیاری در زمینه حمل و نقل، اشتراکات مذهبی و تجارت بین الملل دارد. 

در بازار مشترک می توان پول واحد تعیین کرد یا تعرفه های گمرکی را از میان برداشت که کمک بسیاری به گسترش تجارت و صادرات و واردات کشورها می کند. این فعالیت ها سبب تبدیل شدن جهان اسلام به یک قدرت اقتصادی می شود و جایگاه متفاوتی را برای آن ها به ارمغان می آورد. برنامه ریزی های دقیقی باید در این زمینه صورت گیرد اما بدون شک آینده روشنی در انتظار این بازار است.

استعلام خلافی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مطالب مرتبط
تحریم ایران چیست؟ لیست تحریم های جدید آمریکا علیه ایران از 14 آبان 1397

تحریم چیست؟ تحریم ایران و لیست تحریم های جدید آمریکا علیه ایران از ۱۴ آبان ۱۳۹۷